Doktorların dünyasına ‘yakın bakış’ta bugünkü durağımız, en stresli ortamlardan acil servis. Doktorların, yoğunluk nedeniyle nefes almakta zorlandıkları servis, alışkın olmayanlar için pek ‘tekin’ değil. Kapıdan girenler beraberinde dramlar getiriyor. Üstelik yaşadığınız ülke hakkında da iyi ipuçları veriyor.
İstanbul’un kalbi Taksim’de, Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi ya da bilinen adıyla Taksim İlkyardım Hastanesi’nin acil servisindeyiz. Amacımız, akşam 19.00′dan başlayarak ertesi gün 07.00′ye kadar nöbet tutmak ve ‘acil gerçeği’ne tanık olmak.
73 metrekarelik, dört ‘box’lı (bölme) acil serviste üç doktor nöbet tutuyor. Birkaç saat önce gelen beş yaralanma vakası hareketli saatler yaşanmasına neden olmuş. 27 yaşındaki sağlık memuru Mesut Sinder, “Biraz önce burası kan gölüydü” diye konuşuyor.
İki saattir beklediğini söyleyen bir tansiyon hastası, “Biz de insanız” diyerek tepki gösteriyor. Yanıt: “Personel açığı var. Çok fazla yaralı geldi.” Hasta, doktor tarafından ‘box’a davet edilmeden önce yanımıza yaklaşarak, “Siz geldiniz diye düzelme var” diyor.
Saat 20.00′yi geçtiğinde acilin kapısından iki eliyle çenesini sıkıca tutan bir hasta giriyor. Cansever hemşire tarafından derhal ‘box’a alınan adam, ayağının boşluğa gelmesi üzerine düşerek çenesini kırmış. Biraz sonra polisler adama yaklaşarak, “Çekinme. Gerçekten düştün mü, yoksa kavga mı ettin?” diye soruyor. Hasta ise kesinlikle düştüğünü söylüyor. Bu soru, acilde polislerin en sık sorduğu sorulardanmış. Çünkü kavgaya karışanlar, “Düştüm” diyormuş.

Doktor pes diyor

Daha sonra gelen vakalar içinde öyleleri var ki doktorlara ‘pes’ dedirtiyor. Dr. Hüseyin onlardan yana dertli:
“Söz gelimi bir haftadır başı ağrıyanlar, Penisilin yaptırmak isteyenler geliyor. Ama iğnesini eczanede yaptırsa hem daha az para ödeyecek, hem de acil hastaları engellemeyecek.”

Doktorun haklı olduğu, gece boyunca gelenlerden anlaşılıyor. Kapıdan giren ‘gece makyajlı’ genç kadınının, “Astımım var. İçki içmeye gideceğiz. Acaba bir şey olur mu?” sözleri üzerine doktorun yüzünde “Demek istediğim buydu işte” ifadesi beliriyor.
“İstanbul’da 300′den fazla özel hastane var. Bazen burada öyle bir yoğunluk oluyor ki yoğun bakım servisinde dahi yer kalmıyor. O yüzden yoğun bakımdaki ‘en selim’ hastayı servise alıp 15 dakikada bir gerekli tetkiklerini yaparsınız. Buradan hangi hastaneye sevk etmek isteseniz karşılığında ‘Yer yok’ cevabı alırsınız. Ama buraya her yerden hasta gönderiliyor. Şu anda yoğun bakım dolu. Gelen bir kalp krizi vakasını ne yapacağız bilmiyorum” diyerek tabloyu çiziyor Dr. Hüseyin.

Herkes burada

Hastanenin acil servisine adli suçların hepsi geliyor. Polis gözaltına alacağı kişiyi önce buraya getirip sağlık durumunu öğreniyor, daha sonra zan altında kalmamak için. Çok sakin dediğiniz bir anda ambulans dayanıyor kapıya. Ya da peşi sıra polis ve yaralılar. Birdenbire ‘Acil Servis’ filminde gördüğümüz enstantaneler canlanıyor. Koşuşturmaca, sesler, inlemeler vs..
Saat 19.00′dan beri serviste bulunan, tek tük dişleri ve alık gözleriyle etrafı inceleyen Osman B., doktorlara göre ‘hap’ almış, bilinci pek yerinde değil. Yolda yürürken taksi çarpmış. Taksici tedavi masraflarını ödeyip işine gitmek istiyor ama Osman B. “Olmaz, davacıyım. Ya ölseydim?” diyor.
Tam bu sırada acilin kapısından başını eğerek giren 2.3 metre boyundaki Karşıyakalı basketbolcu Damon Thoronton’un kaşı patlamış. İTÜ-Karşıyaka maçında kaşına yediği dirsek nedeniyle hastaneye gelmiş.
Saat 23.00′e dek ‘ciddi’ bir hareketlilik yaşanmıyor. Akrep soktuğu için getirilen, ancak hastanede akrep serumu olmadığı için Şişli Etfal’e gönderilen ve paslı tel battığı için tetanos aşısı yapılan iki çocuk ile şiddetli karın ağrısı çeken genç kız dışında…
Saatler 24.00′ü gösterdiğinde ise karnını tutan 17 yaşındaki genç bir çocuk, iki ağabeyinin kolları arasında acile giriyor. “Apandisit” diyor ağabeyleri. Bakırköy Devlet Hastanesi’nden gönderilmişler. Dr. Pelin, sinirleniyor. Çünkü prosedüre göre hasta gönderileceği zaman hastaneden haber verilmesi gerekiyor. Doktor, “Kusura bakmayın sizi alamayız” diyor ve Bakırköy Devlet Hastanesi’ne telefon açıp haber verilmesi gerektiğini söylüyor. Ancak hastayı göndermiyor.
Dr. Pelin de dertli: “Kastamonu’da eşeğin teptiği hasta dahi buraya getirildi. Haydarpaşa’dan da gönderiyorlar. 10. kattan düşen bir hasta geldi geçenlerde. Toyotosa Hastanesi’nde bakılmadıklarını söyleyip bize gelmişler.”

Mercedes’li yeşil kartlılar!

Bu arada Osman B. hâlâ acilde. Taksicinin senet yapma teklifini reddediyor ve yine “Davacıyım. Ya ölürsem ne olacak?” diyor. Bu arada üzerinde para olmadığı anlaşılıyor Osman B.’nin. yeşil kartının evde olduğunu, gidip onu alabileceğini söylüyor. Kendi isteğiyle hastaneden ayrıldığına dair bir yazı imzalatılıp gönderiliyor. Evi Tarlabaşı’ndaymış. Yarım saat sonra elinde yeşil kartıyla kapıda beliriyor.
Bu arada doktorlar buraya gelen hastaların yüzde 90′ının yeşil kartlı olduğunu söylemeden geçemiyor. Son model otomobille gelip yeşil kartlarını gösteriyorlarmış. Osman B.’nin bacağının kırık olduğu anlaşılıyor. Bir süre sonra alçılı bacağıyla tekerlekli sandalye üstünde gözden kayboluyor.
Doktorlar, şu ana kadar yoğun olmadıkları için seviniyor adeta. Çalışma koşulları ve ücretler eleştirilirken, hastanenin acil servisinin diğerlerinden farkını da dile getiriyorlar:
“Buraya herkes gelir. Sarhoşu, tinercisi, hapçısı, travestisi, sanatçısı, aklınıza kim gelirse. Taksim’de olduğumuz için tüm adli vakaları görebilirsiniz. Bizi en çok yoranlar ise travestilerdir. 20-30 kişi gelirler. Zarar verdikleri, cam kırdıkları da olur. Ama şu sıralar pek görünmüyorlar.”
Travestilerle ilgili bir diğer sorun da nereye konulacaklarıyla ilgili. Onlar kadınların olduğu odalarda kalmak istiyormuş ama erkeklerin yanına konuluyorlarmış. Polis memuru, cebindeki bayıltıcı spreyi gösterirken, onu travestilere karşı kullandığını, çünkü defalarca saldırıya uğradığını söylüyor.

‘Bu ne biçim hastane!’

Acil serviste saat 01.00′i geçtiğinde kucağında çocuğuyla gelen ailenin yüzünde endişe var. Çocuklarının hasta olduğunu söyleyen aileye doktor
“Çocuk servisimiz yok” diyor. Baba, “Ne biçim hastane burası? Tabii burası devlet hastanesi” diye bağırıyor. Dr. Musa, bu tür tepki ve şiddetle sık sık karşılaştıklarını söylüyor. Kısa bir süre önce bir doktorun burnu kırılmış.
Doktor ve hemşireler aslında sakin bir gece geçirdiklerini söylüyor. Ne doktor, ne personel, ne de hemşirelerde uyku belirtisi var. Dahiliyeci Dr.
Ömer Yapıcı, buna alıştıklarını belirtiyor. Yalnızca ilk üç ay zorluk çekilir, ondan sonra uykusuzluğa alışılırmış.
Yapıcı konuşurken, çığlıklar atan, sol eli kan içindeki Mehmet T. sedyeye yatırılarak içeriye alınıyor. “Parmaklarım gitti” diye bağıran hasta, sinirlenip elindeki bardakla masaya vurmuş. Doktorlar başına üşüşüyor. Mesut Sinder, seri bir şekilde nabız, tansiyon alıyor. Mehmet T.’nin çığlıkları dolduruyor içeriyi. Arkadaşları “Cesur ol ya!” diyerek teskin etmeye çalışıyor.

Yaralanan yaralanana

Mehmet T.’nin tedavisi sürerken, acilin kapısından yüzü kandan görülmeyen Süleyman A. adlı genç giriyor. Kavga sırasında başına şişe yemiş. Üstelik kalçasından bıçaklanmış. Doktorlar tekrar koşuşturuyor. Günlerden cuma olması nedeniyle özellikle saat 02.00′den sonra alkolün etkisiyle meydana gelen olayların kahramanları uğruyor hastaneye. Onların tedavisi yapılırken, özel koruma olan Emre Ö. sağ eli kanlı içeri giriyor. Kısa süre içinde iki dikiş atılıp gönderiliyor.

‘Kurtar elimi doktor!’

‘Box’larda hastalar yatarken Mehmet T. ağlamayla karışık çığlıklar atıyor. Aralık perdeden kesiklerin dikildiği görülüyor. “Doktor, elimi kurtar doktooor!” diye ağlayan hasta bir yandan da yakınlarına, “Arabamı satın elimi kurtarın” diyor. Dikişler atıldıktan sonra Şişli Etfal Hastanesi’ne gönderiliyor, çünkü burada plastik cerrahi yok. Mehmet T. sedye üzerinde servisi terk ederken yakınları doktorların ellerini sıkıp minnetlerini dile getiriyor.
Saat 03.00 sıralarında 112 Hızır Acil ambulansından indirilen kan
içindeki gence hemen müdahale ediliyor. Volkan P. adlı genç kendini jiletle kesmiş. Ağabeyi ve kardeşi onunla birlikte gelmiş. Bir ara bekletildiği için kardeşi isyan edip bağırıyor: “Ya ölüyor!” Doktorlara hakaret etmeye başlayınca Mesut Sinder, “Çık dışarı!” diyor. Polisler hemen onu uzaklaştırıyor. Sinder, “Birazdan camlar iner” diyor. Hemen ardından kırılan cam sesleri geliyor hastanenin bahçesinden. Polis memuru Özgür İ., adeta çıldırmış genci sakinleştirmeye çalışıyor. Genç, “Askerim ben. Antisosyal kişilik bozukluğu var bende abi. Götürmeyin beni karakola” diye bağırıyor.
Hemşire, “Burası sırf adrenalin” diyor, acilin açık penceresinden alkollü insanların naraları içeriye dolarken.
Dışarıda bu kargaşa yaşanırken acilin kapısında biri beliriyor. Posbıyıklı, alkollü, iri adamın gömleğinin önü tamamen kan içinde. Doktor “Devamlı rahatsızlığın var mı?” diyor. Yaralının yanıtı, “Çok şükür bir şeyim yok. Bel fıtığım var. Biraz da akıldan hastayım” oluyor. Doktorlar gülmüyor.
Saat 07.00′ye dek kritik vaka gelmiyor. Saat 16.00-07.00 arası hasta sayısı dokuzu bıçaklanma, ikisi apandisit, toplam 98. Normalde 100-150 oluyormuş bu sayı. Acile gelen sekiz kişinin yatışı yapılmış. İstanbul sabaha uyanıyor artık. ‘Sakin gece’ sona ererken, Dr. Metin kapıda sigara molası vermiş, yorgunluğunu atmaya çalışıyor.

Şiddeti sineye çekiyorlar

Acil servislerde çalışanlar hem hasta hem de hasta yakınları tarafından şiddete maruz kalıyor. Ankara ve Sivas’ta 190 kişiyle yapılan araştırmaya göre, son beş yılda çalışanların yüzde 67′si sözlü, yüzde 30.5′i fiili şiddet, yüzde 45.8′i ise tehditle karşılaşmış. Alkol ve madde bağımlılığı şiddet nedenleri arasında ilk sırada. İkinci neden ise bekleme süresinin uzun oluşu. Saldırganların yüzde 48.8′i 21-30 yaşlarında. Şiddete maruz kalanların yüzde 25.4′ü psikolojik sorunlar yaşıyor ve yalnızca yüzde 11.6′sı şikâyette bulunuyor.

Doktorun Dünyası yazı dizisinden alıntıdır

Return to sender, address unknown.
No such number, no such zone.
We had a quarrel, a lovers’ spat,
I’d write “I’m sorry” but my letter keeps coming back.

So when I dropped it in the mailbox, I sent it “Special D”
Bright and early next morning, it came right back to me.
She wrote upon it:

Return to sender, address unknown.
No such person, no such zone.

This time I’m gonna take it myself
And put it right in her hand
And if it comes back the very next day
Then I’ll understand.
The writing on it:

Return to sender, address unknown.
No such person, no such zone.
Return to sender, return to sender.

Pınar çocuk sütün reklam filmi anneler gününde yaklaştığı bu zamanlarda televizyonlar farklı versiyonları ile dönüyor. Sertap Erener’in güzel sesi ve yine güzel sözleri ile eminim herkesin de ilgisini çekmiştir. İşte sizlere bu reklamın 5 adet farklı versiyonu ve şarkının sözleri

annedir yüreği fazla dayanamaz
herkes bıksa benden annem bana doymaz
öper besler beni unutur kalbinde
annem burda olsun
bana bişey olmaz
hergün bakar bana
kusurumu görmez
günler gece olsa
o ışığı sönmez
ellerim büyüdü avuçlarında
bi tek annem olsun bana bişey olmaz..

Bir sis var önümde hiç bilinmeyen
Bir ses var içimde yolu gösteren

Bu hayat benim
Benimse eğer
Kimse karışmazsa yaşamaya dğer

Daha yol yakınken
Herşeyi kendine sor kendinden öğren
Yanlış senin tek hazinen
Daha yol yakınken
Kır zincirleri utansın cümle alem
Yarın senin tek hazinen
Daha yol yakınken

İpek Karapınar:

Dogum Tarihi:1984
Boy:1.66
Beden:38
Saç Rengi:koyu kahve
Göz Rengi:açık kahve
Özellikler:tiyatro oyuncusu,keman,piyano,vokal
Yabancı dil:ingilizce
Rol Aldığı Projeler
2006-2007-2008 STAR TV KÖPRÜ
2006 ATV HATIRLA SEVGİLİ
Köprü dizisinde Vali Faruk Yazıcı’nın kızı Aslı’yı oynuyor

Mimar Sinan Üniversitesi Konservatuar bölümünde keman eğitimi almış.1984 doğumlu İpek Karapınar; 2006-2007-2008 döneminde Star Tv ‘de yayınlanan Köprü isimli dizide, 2006 da Atv Hatırla Sevgili isimli dizide rol almış.Yabancı dil olarak İngilizce, tiyatro, keman, piyano, vokal bilgileri var.Koyu kahverengi saça, açık kahverengi gözlere sahip.

Teaser gösterimleri başlayan filmin üçüncü serisinde bu kez dinozorlar çıkıyor karşımıza. Her iki filmde de palamut peşinde koşan ama ona kavuşamayan kahramanımız yine palamutu ile karşımızda. İşte Buz Çağı 3 Dinazorların çöküşü filminin bir kaç ay öncesinden internet ortamında gösterime sunulan ve şu an da açık alanlarda gösterimi yapılan teaser görüntüleri…

Video’yu yazının devamında bulabilirsiniz.

Filmin Websitesi: www.iceagemovie.com
Gösterim Tarihi: 01 Temmuz 2009 (Türkiye)

Üşüyorum

Bir coşku var içimde bu gün kıpır kıpır

Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum

Gözlerim parke parke taş duvarlarda

Açılıyor hayal pencerelerim

Hafif bir rüzgar gibi süzülüyorum

Kekik kokulu koyaklardan aşarak

Güvercinler ülkesinde dolaşıyor

Bir çeşme başı arıyorum

Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp

Mis gibi nane kokuları arasında

Ruhumu dinlemek istiyorum

Zikre dalmış her şey

Güne gülümserken papatyalar

Dualar gibi yükselir ümitlerim

Güneşle kol kola kırlarda koşarak

Siz peygamber çiçekleri toplarken

Ben çeşme başında uzanmak istiyorum

Huzur dolu içimde

Ben sonsuzluğu düşünüyorum

Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum

Durun kapanmayın pencerelerim

Güneşimi kapatmayın

Beton çok soğuk, üşüyorum..

Muhsin YAZICIOĞLU

Aslında İstanbul’u ziyaret eden orada bir müddet yaşayan hatta ülkenin bir ucunda olsanız bile istanbul’un semtlerini az çok biliriz. Ama çok az insan bu semt isimlerinin nereden geldiği hakkında fikir sahibidir. İşte sizlere bazı semtlerin eski fotoğraflar eşliğinde isimlerinin nerden geldikleri…

Taksim:
Osmanlı zamanında sucuların; suyu, halka taksim ettikleri yer, Taksim olarak anılmaya başlandı.

Beyazıt:

Sultan II. Beyazıt’ın buraya kendi ismiyle anılacak bir külliye yaptırmasından sonra semt, Beyazıt olarak anılmaya başladı.

Aksaray:
Fatih’in sadrazamı İshak Paşa, İç Anadolu Bölgesi’ndeki Aksaray’ı ele geçirdikten sonra orada yaşayan bölge insanlarını bugünkü Aksaray semtinin bulunduğu yere gönderir. Aksaraylılar da semte adlarını verirler.

Bakırköy:
Bizanslıların ‘Makri Hori’ dedikleri semt, 14. yüzyılda Osmanlıların eline geçince ‘Makriköy’ adını aldı. 1925′te ulusal sınırlar içindeki yabancı kökenli adların değiştirilmesi sırasında Atatürk’ün isteğiyle semt Bakırköy adını aldı.

Ahırkapı:
Marmara Denizi’nin kıyısında yer alan yedi ahır kapısından birisi olan bu semte, Padişah atlarının bulunduğu has ahırın yanında yer aldığı için Ahırkapı ismi verildi.

Teşvikiye:
Sultan Abdülmecit’in bir mahalle kurulması için teşvikte bulunduğu semtin adı Teşvikiye olarak kaldı. Bu durumu, Harbiye Karakolu ile Rumeli ve Valikonağı Caddelerinin kesiştiği kavşakta bulunan iki taş belgeliyor.

Bebek:
1. Fatih Sultan Mehmet’in bölgeyi koruması için gönderdiği bölükbaşının Bebek lakaplı olması. 2. Padişahın semtteki bahçesinde gezerken yılan görüp korkan şehzadesine bebek demesi ve bundan sonra bahçesinin bebek bahçesi olması.

Beşiktaş:
1- Semtin ismini Barbaros Hayrettin Paşa’nın gemilerini bağlamak için diktirdiği beş taştan aldığı yönünde. 2- Bir papazın burada yaptığı kiliseye Kudüs’ten getirdiği beşik taşını koyduğu ve ismin buradan geldiği yönünde.

Beyoğlu:
1- İslamiyet’i kabul edip burada oturmaya başlayan Pontus Prensinden adını alıyor semt.
2- ‘Bey Oğlu’ diye anılan Venedik Prensi’nin burada oturmasından geliyor semtin adı.

Bostancı:
Semt, adını eskiden her türlü meyve ve sebzenin yetiştirildiği bostanlardan biri olmasından alıyor.

Eminönü:
Osmanlı döneminde çarşıdaki esnafı denetleme yetkisi ‘Emin’lere aitti. Semt, adını burada bulunan ‘Gümrük Eminliği’nden alıyor.

Sütlüce:
Bugün Sütlüce semtinin olduğu yerde Süt Menbat isimli bir Rum köyü vardı. Köyün bir köşesindeki bakır bir kadın heykelinin memelerinden su akar; bu suyun, kadınların sütünü çoğalttığına inanılırdı. Bundan dolayı semt, Sütlüce oldu.

Horhor:
Fatih Sultan Mehmet bölge civarında yürürken yerin altından su sesleri duyar ve yanındakilere, “Buraya bir çeşme yapın baksanıza ‘hor hor’ su sesleri geliyor” der ve buraya bir çeşme yapılır. Çeşme de semt de Horhor ismiyle anılıyor.

Üsküdar:
Bizans devrinde, Skutari denilen asker kışlaları, şehrin bu yakasında yer aldığı için semt Skutarion diye anılıyordu. Bu isim zamanla Üsküdar’a dönüştü.

Şişli:
Şiş yapımıyla uğraşan ve Şişçiler diye anılan bir ailenin burada bir konağı olduğu ve ‘Şişçilerin Konağı’nın zamanla değişikliğe uğrayarak ‘Şişlilerin Konağı’ hâline gelmesiyle semtin adının Şişli olarak kaldığı anlatılıyor.

Unkapanı:
Bazı satış yerlerinde Arapça’da ‘Kabban’ adını taşıyan büyük teraziler bulunduğundan, buraları Kapan adını taşırdı. Sahiline buğday ve arpa yüklü gemiler demirlediğinden, semt bu adı aldı.

Bağlarbaşı:
Semt, en ünlü bağ ve bahçelerin bir dönem burada yer almasından dolayı bu adla anılıyor.

Çemberlitaş:
Bizans’ın en önemli meydanlarından Constantinus Forumu’nun bulunduğu yerdeki büyük sütunlardan birisi olan Çemberlitaş, semte adını verdi.

Feriköy:
Semt adını Sultan Abdülmecit ve Abdülaziz dönemlerinde yaşayan Madam Feri’den alıyor. Bölgede bulunan geniş topraklar padişah tarafından Madam Feri’nin eşine bağışlanmıştı. Ama eşi ölünce semt onun ismiyle anılmaya başlandı.

Galata:
Gala, Rumca da ‘süt’ anlamına geliyor. 1. Bir rivayete göre Galata’nın adı semtteki süthanelere gönderme yapılarak türetildi. 2. İtalyanca ‘denize inen yol’ anlamına gelen ‘galata’ kelimesi düşünülerek bu isim verildi.

Tahtakale:
Sözlük anlamı ‘kale altı’ olan Taht-el-kale’nin bozulmasıyla Tahtakale’ye dönüşen semtin, Mercan ya da Beyazıt dolaylarındaki eski sur benzeri yapının aşağı kotunda yer aldığı için bu ismi aldığı tahmin ediliyor.

Aşiyan:
Günümüzdeki ismini şair Tevfik Fikret’in burada bulunan, Farsçada kuş yuvası anlamına gelen ‘Aşiyan’ isimli evinden alıyor.

Okmeydanı:
Fetih Ordusu kuşatmanın bir kısmını burada kurulan karargâhta geçirmiş. Semtin ismi de böylelikle Okmeydanı olarak kalmış.

Şaşkınbakkal:
Henüz yerleşimin olmadığı dönemlerde yaz günleri denizden yararlanmak için bölgeye gelenlere bir bakkal dükkânı açıldığını görenler, burada iş yapılmayacağını düşünerek bakkala “şaşkın bakkal” yakıştırması yaptılar ve artık böyle anıldı.

Çatladıkapı:
Bizans zamanında yapılan surların Sidera adı bir verilen kapısı, 1532 tarihinde meydana gelen depremde çatlayınca, hem semt hem de kapı Çatladıkapı olarak anılmaya başladı.

Çengelköy:
Eskiden gemi çapaları bu köyde yapıldığı için isminin buradan geldiği tahmin ediliyor.

Veliefendi:
Hipodrom bir zamanlar Şeyhülislam Veli Efendi’nin sahibi olduğu topraklar üzerinde kurulduğundan semtin adı Veli Efendi’yle anılıyor.

Çıksalın:
Güzel manzaralı, geniş bir çevreye hakim olan bölgeye, halk arasında “çık, salın” denilmeye başlandı.

Makro çekim fotoğrafçılık bize gözümüzün seçemediği ayrıntıları görme imkanı verir. İşte sizlere 60 adet yakıç çekim fotoğraf ve 60 adet link. Ve siz de yakın çekim fotoğraf çekmeye meraklıysanız çeşitli kaynaklar

Fotoğrafları görmek için tıklayınız

Macro photography is close-up photography that allows us to see what our eyes cannot see. This is a collection of 60 Photos and 60 Links of Macro Photography. Also there are some additional resources if you want to take your own macro photos.